Povijest sjevernoameričkog kontinenta često se promatra kroz prizmu velikih imperija i vojnih pobjeda, no pravi pokretač rane kolonizacije bila je trgovina krznom. U središtu tog ekonomskog sustava nalazio se pemikan, visokokalorična mješavina sušenog mesa, masti i bobica, koja je bila ključna za preživljavanje u surovim uvjetima sjevernih ravnica.
Pemikan nije bio samo hrana, već strateški resurs. Europski trgovci, prvenstveno Francuzi i Britanci, brzo su shvatili da bez ovog nutritivno bogatog obroka nije moguće održati opskrbu u dubokim šumama i na otvorenim prerijama. To je stvorilo snažnu međuzavisnost između domorodaca, koji su poznavali tehnike pripreme i lovili divlje životinje, te trgovaca koji su nudili metalne alate, tkanine i oružje.
Međutim, ova ekonomska razmjena ubrzo je prerasla u žestoke sukobe. Borba za kontrolu nad područjima bogatim bobrima i rutama distribucije pemikana dovela je do formiranja saveznika i neprijatelja među plemenima, što je trajno promijenilo političku kartu kontinenta. Trgovci su često poticali te interne sukobe kako bi osigurali ekskluzivna prava na trgovinu krznom.
Utjecaj ove borbe bio je sveobuhvatan. Od preseljenja cijelih zajednica do uvođenja novih ekonomskih modela, pemikan i krzno postali su valuta kojom su se kupovale lojalnosti i osvajala teritoriji. Iako se danas čini kao jednostavan prehrambeni proizvod, pemikan je zapravo bio gorivo koje je pokretalo ambicije kolonizatora i oblikovalo rane granice današnjih država Kanade i SAD-a.
